Türk Edebiyatı Nazım Şekilleri ve Türleri

Sığır (sürek avı) ve şölen (ziyafet) adı verilen törenlerde kopuz eşliğinde söylenen, aşk, doğa ve yiğitlik şiirleridir.

Yuğ adı verilen cenaze törenlerinde ölen kişinin yiğitliklerini ve ölümünden duyulan acıyı anlatan ağıt şiirleridir.

İslamiyet öncesi dönemdeki özlü sözler, bugünkü atasözlerinin ilk biçimleridir.

Milletleri derinden etkileyen savaş, göç, kıtlık, doğal afet gibi olayların olağanüstü ögelerle anlatıldığı uzun manzum eserlerdir.

Aşk, şarap, kadın, sevgilinin güzelliği ve hayatın zevkleri gibi bireysel konuları işleyen, Divan edebiyatının en yaygın nazım biçimidir.

Din ve devlet büyüklerini övmek veya hicvetmek (eleştirmek) amacıyla yazılan uzun Divan edebiyatı şiir biçimidir.

Uzun aşk öyküleri, savaşlar, dini ve destansı konuların anlatıldığı Divan edebiyatının bir nevi 'roman ve hikaye' karşılığı olan nazım biçimidir.

Tek bir dörtlükten oluşan, felsefi düşünceler, hayatın anlamı, şarap ve ölüm temalarını işleyen İran edebiyatı menşeyli nazım biçimidir.

Türklerin Divan edebiyatına kazandırdığı, tek dörtlükten oluşan milli nazım biçimidir.

Türklerin Divan edebiyatına kazandırdığı, beste ile söylenmek üzere yazılan neşeli ve aşka dair dörtlük biçimidir.

Âşık edebiyatının en çok kullanılan, duygu, aşk, doğa ve yiğitlik konularını işleyen temel nazım biçimidir.

Kendine özgü özel bir melodiyle (ezgiyle) söylenen, doğa ve aşk temalı Âşık şiir biçimidir.

Toroslar'da yaşayan Varsak Türklerinin özel bir ezgi ve yiğitçe bir edayla söylediği şiirlerdir.

Âşık edebiyatının en uzun nazım biçimidir; toplumsal olaylar, savaşlar, yangınlar, kıtlık ve eşkıya hikayeleri anlatılır.

Anonim halk edebiyatının tek dörtlükten oluşan, bağımsız ve en küçük nazım biçimidir.

Allah sevgisini, O'nun büyüklüğünü ve O'na yakarışı dile getiren, dini törenlerde ezgiyle söylenen tasavvufi şiir türüdür.

Bektaşi tekkelerinde Hz. Ali, Hz. Muhammed ve On İki İmam sevgisini işleyen ezgili tasavvuf şiirleridir.

Dini ve tasavvufi konuları inançlardan alay eder gibi gözüken ama derin anlamlar içeren mizahi tasavvuf şiirleridir.

İtalyan edebiyatından Servet-i Fünun döneminde edebiyatımıza giren 14 dizeli (iki dörtlük + iki üçlük) şiir biçimidir.

İtalyan edebiyatından (Dante'nin İlahi Komedya'sı) dilimize geçen, üçer dizelik bentlerle kurulan ve tek bir dizeyle sona eren nazım biçimidir.