Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy, 1873 yılında İstanbul'da doğmuş, Türk edebiyatının en önemli şairlerinden biridir. Babası Kosova doğumlu Mehmet Tahir Efendi, annesi ise Buhara göçmenlerinden Emine Şerife Hanım'dır. İlk eğitimine Fatih'te başlamış, ardından Mekteb-i Mülkiye'nin idadi kısmına devam etmiş, ancak babasının vefatı üzerine Bedebiyatar Mektebi'ne geçmiştir. Burada veterinerlik eğitimi almış ve bir süre bu mesleği icra etmiştir. II. Meşrutiyet'in ilanından sonra edebiyat ve siyasetle daha yakından ilgilenmeye başlamış, Sırat-ı Müstakim (daha sonra Sebilürreşad) dergisinde şiirler yayımlamıştır. Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı yıllarında halkın acılarını yakından görmüş, bu deneyimler onun şiirlerine derin bir toplumsal duyarlılık olarak yansımıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında Burdur milletvekili olarak Meclis'te yer almış ve İstiklal Marşı'nı yazarak milli mücadeleye en büyük katkıyı sağlamıştır. Şiirlerinde toplumun sorunlarını, İslam dünyasının geri kalmışlığını, Batılılaşmanın yanlış anlaşılmasını ve milli mücadeleyi işlemiştir. Üslubu realisttir; gözleme dayalı, somut ve canlı tasvirler kullanır. Dili, halkın anlayacağı sade bir Türkçe olmakla birlikte, Arapça ve Farsça kelimelere de yer verir. Hece ölçüsünü kullanmamış, aruz ölçüsünü Türkçeye başarıyla uygulamıştır. Manzum hikaye türünün en önemli temsilcisidir. Eserlerinde 'Safahat' adı altında topladığı şiirler, onun hayat görüşünü ve sanat anlayışını yansıtır. Mehmet Akif, 1936 yılında İstanbul'da vefat etmiştir. Edebi mirası, milli ve manevi değerleri ön planda tutan, toplumcu ve gerçekçi bir şiir anlayışı olarak değerlendirilir.