Beni Öp Sonra Doğur Beni

Cemal Süreya'nın bu eseri, aşkı ve kadını mitolojik bir düzlemde, doğum ve ölüm arasındaki sınırda konumlandıran lirik bir başyapıttır. Şair, sevgiliyi hem bir anne hem de bir sevgili olarak kutsar; onu öperek yeniden doğuracak, ona can verecek bir 'yaratıcı' olarak görür. Eser boyunca, bedenin coğrafyası ile ruhun haritası iç içe geçer. Süreya, toplumsal normları ve geleneksel aşk söylemlerini yıkarak, sevgiliyi bir 'mürşit' (yol gösterici) konumuna yükseltir. Şiirlerdeki imgeler; kan, süt, ayva, nar gibi bereket ve yaşam sembolleriyle örülüdür. Bu bağlamda eser, bireysel bir aşk hikayesinden ziyade, varoluşsal bir yeniden doğuşun, tutkuyla yoğrulmuş bir 'yaratılış' destanının şiirsel ifadesidir. Dilin sınırlarını zorlayan bu metin, okuyucuyu şehvet, masumiyet ve kutsallık arasında sürekli devinen bir anlam evrenine davet eder.