Gurebahane-i Laklakan

Ahmet Haşim'in 1928'de yayımlanan bu mensur şiir ve deneme kitabı, 'Leyleklerin Düşkünler Evi' anlamına gelir. Eser, on dört kısa metinden oluşur ve Haşim'in sembolist üslubunun düzyazıdaki en güzel örneklerini barındırır. Kitap, doğa, hayvanlar, şehir hayatı ve insan ruhunun yalnızlığı gibi temaları işler; özellikle İstanbul'un çeşitli manzaralarını, Boğaz'ı, ağaçları ve kuşları betimlerken, insanın modern dünyadaki yabancılaşmasını sorgular. Haşim, laklakalar (leylekler) üzerinden bir alegori kurarak, değerlerini kaybetmiş ve dışlanmış varlıkların hüzünlü kaderini anlatır. Eser, şiirsel bir dille yazılmış olmasına rağmen, dönemin toplumsal ve kültürel eleştirisini de içinde barındırır; Doğu'nun yozlaşması ve Batılılaşmanın yüzeyselliği gibi konulara göndermeler yapar.