Hallaç

Leyla Erbil'in 'Hallaç'ı, modern bireyin yabancılaşmasını ve anlam arayışını, Hallaç-ı Mansur'un mistik 'Enel Hak' (Ben Hakk'ım) öğretisini çağrıştıran bir dille anlatan deneysel bir romandır. Roman, toplumun dayattığı kimliklerden sıyrılıp özgürleşmeye çalışan, iç dünyasında fırtınalar kopan bir kadının ve çevresindeki erkeklerin ruhsal çöküntüsünü, parçalı anlatım, bilinç akışı ve sembolik imgelerle işler. Anlatıcı, geleneksel aile yapısını, burjuva ahlakını ve ataerkil düzeni, dilin sınırlarını zorlayarak yapısöküme uğratır. Eser, bireyin kendini var etme mücadelesini, cinsellik, ölüm ve yazı kavramları etrafında, adeta bir 'hallaç' gibi didikleyerek, okuyucuyu sarsıcı bir iç yolculuğa çıkarır. Erbil, bu romanla Türk edebiyatında modernist anlatının en çarpıcı örneklerinden birini sunar.